برچسب: برشی از یک کتاب

غم مشترک

2

هیچ‌ چیز به اندازه‌ یِ غم مشترک، آدم‌ها را به این سرعت و سهولت، گرچه اغلب به گونه‌ای کاذب و فریبنده، به هم نزدیک نمی‌کند. جوّ همدردی بی‌توقعانه انواع حالات بیم و احتیاط را از بین می‌برد؛ فرزانه و عامی، دانشمند و بی‌سواد به آسانی آن را درک می‌کنند؛ در حالی که ساده‌ترین وسیله‌ی نزدیک شدن آدم‌ها به یکدیگر است، فوق‌العاده کمیاب هم هست…!

| کتاب: شوخی | میلان کوندرا | برگردان: فروغ پوریاوری | انتشارات: روشنگران و مطالعات زنان | برگرفته از نسخه: چاپی |

 

پیامهای «نه» یا «نکن» – بخش اول

2015-05-08_2

گولدینگ ها می گویند:«هسته پیام٬ چه صریح باشد چه ضمنی٬ این است: اگر فلان کار را نکنی دوستت دارم… امر و نهی ها پیامهای “حالت منِ” ” کودکِ“ والدین است٬ برآمده از شرایط دردناک خود والدین: ناخرسندی٬ اضطراب٬ یاس٬ خشم٬ ناکامی و آرزوهای نهفته» ¹ بنابراین کودکان٬ براساس مشاهده مکرر اینگونه رفتارهای شارژ شدهٔ والدین٬ تصمیم های گوناگونی براساس «نکن» می گیرند:

۱) فقط نکن: این پیام از طرف والدین ترسو و بیش از حد حمایت کننده داده می شود که قادر نیستند هیچگونه تایید مثبتی بر خواسته های بچه هایشان بگذارند٬ چه این خواسته برای بچه خطرناک باشد و چه نباشد. همهٔ زندگی این بچه خلاصه می شود در یک ”نه”ی بزرگ٬ که جلو هرگونه حس کنجکاوی و خلاقیت را می گیرد. این خانهٔ والدین و کودکان محتاط است٬ یعنی آکنده از احتیاط.

۲) نباش: این کُشنده ترین پیام است و به هر شکل که ادا شود نهایتاً می خواهد بگوید:« ای کاش تو اصلا به دنیا نیامده بودی.» وقتی جملهٔ «اگر بچه ها نبودند» به معنای لغوی آن به گوش کودک می رسد٬ «امکان زندگی خوب بدون وجود او» را القا می کند. جمله ممکن است بدون توجه به حضور بچه ها به زبان بیاید: «یادت هست قبل از اینکه بچه ها دنیا بیایند چه خوشی هایی داشتیم؟» کودک در مقابل چنین پیامی چه می تواند بکند؟

۳) نزدیک نباش: این تصمیم ممکن است در اثر مرگ یکی از والدین یا یکی از خواهران یا برادران گرفته شود٬ و یا در اثر رفتار خشن یا ظالمانهٔ والدین.

۴) مهم نباش: کوچک شمردن موفقعیت های کودک٬ ساکت کردن او وقتی در مقابل بزرگترها حرف می زند_«فکر می کنی تو کی هستی؟»_ممکن است کودک را به این تصمیم بِکشاند.

۵) بچه نباش: «بابا رفته٬ حالا تو باید مرد زندگی مامان باشی.» «لوس نشو» «ادای بچه ها رو درنیار» و بدین ترتیب دوران کودکی تمام می شود.

پ.ن:
۱-رابرت و مری مکلور گولدینگ٬ روان درمانی به شیوهٔ تصمیم گیری مجدد _ ۱۹۷۹

| کتاب: ماندن در وضعیت آخر |  امی ب هریس ٬  تامس آ هریس | مترجم:  اسماعیل فصیح | انتشارات:  فرهنگ نشر نو  ۱۳۹۲ | صفحه: ۵۲-۵۰ | برگرفته از نسخه: چاپی |

والدینی که فقط بر موفقیت تمرکز دارند…

50649-52693
والدینی که فقط بر موفقیت تمرکز دارند، فشار زیادی بر کودکان خود وارد می‌کنند و به همین دلیل، کودکان امروزی شرایط پراسترسی دارند که سابقه نداشته است.
تحت فشار قرار دادن کودکان تا در خانه، مدرسه، ورزش و فعالیت‌های فوق‌برنامه ممتاز و بی‌نظیر باشند، شرایطی پرتنش و دائمی برای آنها ایجاد می‌کند که هیچ راه فراری از آن ندارند.

ما تصور می‌کنیم کودکی که همه‌کار می‌کند، تکالیفش را خوب انجام می‌دهد و نمره‌های خوبی می‌گیرد، موفق و برنده است. اما سؤال این است که آیا کودکان ما در پایان مسابقه هم برنده هستند؟

| کتاب: چگونه فرزندانی بدون استرس داشته باشیم | لوری لایت | مترجم: دکتر: علی علی‌پناهی | نشر: بهار سبز | صفحه: ۱۲ | برگرفته از نسخه: چاپی |

 

قطعه ای از کتاب دسته ی دلقک ها

photo_2016-01-14_03-06-39
سعي کنيد بفهميد! هيجان را بچسبيد! سرتاسر کتاب تان غير از بزن بزن چيزي نيست! چه ايرادي! چه کج فهمي ای! ها! توجه، توجه! حرف مفت! طبق طبق! چرت و پرت تو خالي! هيجان! تکان لامصب ها! تقي و توقي آخر! جستي بزنيد! جنب و جوشي بکنيد! ها! توي لاک سفت و سخت تان! بترکيد! يک خرده خودتان را بکاويد خرچنگ ها! بشکافيد! دنبال تپش باشيد بابا! جشن و شادي است اينجا! آخر يک کاري بکنيد! بيدار شويد!… خدافظ! آدم آهني هاي گوه! خير سرتان! يا همه چيز را زير و رو کنيد يا بميريد!
من که ديگر کاری برای شماها نمی توانم بکنم!
.

|  کتاب: دسته دلقک ها | لویی فردینان سلین  | مترجم:مهدی سحابی | انتشارات: مرکز | صفحه: ۱۳ |بر گرفته از نسخه : چاپی|

.