دسته: عرفان

زندگی…

6392_946.jpg

زندگی، در لحظه هایی، بازی شیرینی ست؛ شیرین، خنده آور، و دلنشین مشروط بر آنکه خالصانه با آن روبرو شده باشی…

زندگی، در بسیاری از لحظه ها، عاری از هر نوع معنا و مفهومی ست. این ما هستیم که با مجموعه ی عملکردهایمان، به آن، معنا و مفهوم می بخشیم .

زندگی، مستقل از زندگان، حتی اگر وجود داشته باشد هم چیز قابل بحثی نیست. این ما هستیم که به زندگی، زندگی می بخشیم؛ و به اینگونه، این ما هستیم که مستقیماً مسئول شکل و محتوای زندگی هستیم.

ظرف، مسأله یی نیست. مظروف، موضوع مورد بحث ماست و انسان، مظروفِ ظرفِ زندگی ست. انسان امروز، فردا و فرداهای آینده…

| کتاب: ابوالمشاغل | نادر ابراهیمی | انتشارات: روزبهان – چاپ دوم ۱۳۷۲ | صفحه: ۴۱ | برگرفته از نسخه: PDF |

بخشی از کتاب گیتا (بهگود گیتا، سرود خدایان)

thumb_ysnikbsx

اما در ورای این عالمِ کمون، یک وجودِ زوال ناپذیر نیز هست که از چشم ها پنهان است.
و آن گاه که همۀ جهان فانی شود، وی فانی نگردد.
و این نهان جاویدان را کمالِ مطلوب خوانده اند،
هنگامی که آنجا رسی بازگشتی در میان نیست،
و آن جایگاهِ رفیعِ من است.
و به این مقامِ رفیع، ای پسرِ پریتا، تنها از این راه توانی رسید که به او که بر همۀ هستی محیط است و هر چه هست از اوست، از جان و دل اخلاص ورزی.
.

| کتاب: گیتا {بهگود گیتا، سرود خدایان} | مقدس ترین بخش مهابهاراتا – متون مقدس هندو | برگردان: محمدعلی موحد | انتشارات: خوارزمی – چاپ سوم ۱۳۸۵ | صفحه: ۱۳۱-۱۳۲ | برگرفته از نسخه: چاپی |

.