ارباب یا دشمن؟

photo_2016-01-14_03-06-39
…به تدریج که اغتشاش، به نام این اسلامی که همه ارتش به آن تعلق دارد، گسترش می یابد، سربازان و افسران در می یابند که روبه رویشان دشمن نیست بلکه بالای سرشان ارباب هست. و وقتی ارتشی، در گرماگرم نبرد، پی ببرد که ارباب دارد نه دشمن، چه خواهد کرد؟ «آیا از صفوف این ارتش قذافی یا ناصری بیرون نخواهد امد؟» افسر مخاطبم لحظه ای درنگ می کند و بعد جواب می دهد: – اگر این قذافی وطن پرست و هوادار قانون و دموکرات و متدین باشد من او را می پذیرم و گمان میکنم که ما او را می پذیریم. – البته روزی که به قدرت برسد همه این چیزهایی که گفتید در او جمع است، اما فردای آن روز چه؟ – هر چه هم محبوب باشد، از آن لحظه ای که دیکتاتور بشود از محبوبیت می افتد. و اضافه کرد: «فراموش نکنید که ارتش هیچ یک از اسباب محبوبیت را ندارد. شاید اگر رهبر دموکراتی از ارتش برخیزد او را بپذیریم، اما دیکتاتوری را که از ارتش بیرون بیاید نخواهیم پذیرفت.»

| کتاب: ایرانی ها چه رویایی در سر دارند؟ |  میشل فوکو | برگردان: حسین معصومی همدانی | انتشارات: هرمس – چاپ ششم ۱۳۹۲ | صفحه: ۱۵| برگرفته از نسخه: PDF |

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *